شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مسئله دوم اگر در قتل كسى گروهى شركت داشتند ولىّ مقتول مىتواند تمام را از باب قصاص بكشد منتهى ديه بيش از يك نفس را به اولياء ايشان ردّ كند و مىتواند بعضى را قصاص نمايد كه در اين صورت آنان كه قصاص نشده‌اند بايد به نسبت جنايت كه كرده‌اند هركدام ديه مقتول را به ولىّ او ردّ كنند و سپس اگر از كسانى كه قصاص شده زياده از شركائشان استيفاء شده باشد ولىّ مقتول موظّف بجبران آن مىباشد . شارح ( ره ) در ذيل [ لو اشترك فى قتله جماعة ] مىفرماين : مثلا جماعتى شخصى را از بلندى بريز پرتاب كرده يا در دريا انداخته يا همگى جراحات عديده‌اى بر وى وارد كردند اعمّ از آنكه جملگى يك موضع را مجروح كرده يا هركدا جاى مخصوصى را بطورى كه جراحات متفرّق وارد شوند ، جراحات از نظر كمّ و كيف با هم متّفق بوده يا مختلف باشند و بهر تقدير موت و مرگ منى عليه مسبّب از تمام آنها باشد . و سپس بعد از [ يردّ عليهم ما فضل عن ديته ] مىفرماين : پس هركدام از قصاص شده‌گان ديه زائد از جنايتش را از ولىّ مقتول اخذ مىكند . و در دنبال [ فان فضل للمقتولين الخ ] مىفرماين : بنابراين اگر سه نفر به اسامى : زيد و عمرو و بكر در قتل يك نفر بنام خالد شركت داشتند و ولىّ خالد در مقام قصاص اختيار كرد كه هرسه يعنى زيد و عمرو بكر را بكشد در اينجا ولىّ خالد چون دو نفس را